Enkele maanden geleden was ik daarvoor in het Olympisch Stadion te Amsterdam. Daar werd toen blind gedamd. Hoe dat kan is mij een raadsel, maar ene Ton Sijbrands moest daar 42 uur achtereen in een klein hokje zitten en uit zijn hoofd de zetten tegen zijn 28 tegenstanders doorgeven, zonder zelf één damschijf te zien.
Hij liet ook weinig punten liggen. Een zekere Kees de Jonge was één van de slechts drie spelers waarvan Ton verloor. Die Kees hoefde daarvoor niet eens het achterste van zijn tong te laten zien, iets dat hij vroeger als DVSB'er wel schijnt te hebben gedaan. Dat Ton de meeste wedstrijden won in een fysieke en geestelijke uitputtingsslag die zijn weerga niet kent, het is voor een damleek niet te bevatten. Het menselijk brein is schier onuitputtelijk en kan zich op het dambord heerlijk uitleven.
Ton Sijbrands
getekend door
Cor Heilig
(1983)
Er liggen daar altijd lekkere broodjes op de bar en de soep smaakt er ook goed. En je hoort aan die bar soms ook leuke anekdotes. Zo repte de ene DVSB'er laatst tegen een ander over een clublid op leeftijd waar hij onlangs op bezoek was geweest om hem te feliciteren met zijn 90e verjaardag.
Tijdens dat bezoek kreeg de 90-jarige, die nog zeer goed bij de (dam)les schijnt te zijn, ook zijn buurman op visite en die vroeg aan de jarige: Buurman, ik heb nog wat stoofpeertjes over, is dat misschien wat voor jou ? Nee dank je, ik heb liever een lekker wijf ! antwoordde de 90-jarige. Dat is toch wel kras als je op die leeftijd nog zo alert kan reageren.
Aan het begin van het nieuwe damseizoen heb ik mij trouwens suf gezocht op de bekende eredampagina 622 van Nos-Teletekst om te kijken hoe DVSB-1 was gestart. Maar tot mijn grote verbazing stond DVSB daar niet meer bij vermeld. Uit betrouwbare bron vernam ik pas later, dat DVSB-1 tegenwoordig noodgedwongen een treetje lager speelt, in de Hoofdklasse van de KNDB.
toen ik op 9 maart 2009 de historische UPDB-bekerfinale 2009 bijwoonde in het Denksportcentrum De Hommel in Utrecht tussen DVSB-1 en D.V. Zenderstad Nadat ik de scheidsrechter er fijntjes op had gewezen, dat DVSB-1 met 5 in plaats van met 4 spelers aantrad (Laurens Fijnvandraat was immers toch ook DVSB'er ?), kon de wedstrijd toch beginnen. Het leek allemaal te kloppen, want volgens die arbiter schijnt een dammer voor meerdere damverenigingen te mogen uitkomen.
Waar DVSB in zijn 26-jarige bestaan nog nooit in geslaagd was, het veroveren van de z.g. Jan Bom-bokaal, lukte op deze mooie damavond echter wel:
Cock van Leeuwen - Laurens Fijnvandraat 1-1 Harry Clasquin - Koos van Amerongen 1-1 Kees Binnenkade - Laura Timmerman 2-0 Andrew Tjon A Ong - Maarten de With 2-0
)