Ik ben BEN DE DAMMER
Ik dam zelf niet,
maar volg wel veel damwedstrijden als toeschouwer.
Zowel in het professionele voetbal als in het amateurvoetbal kennen we in ons land zogenaamde streekderby's, die onder de supporters dagen tevoren de gemoederen al aardig verhit doen raken. NEC (Nijmegen) - Vitesse (Arnhem) of Heracles (Almelo) - FC Twente (Enschede) zijn daar mooie voorbeelden van.
Zo beschilderden NEC-supporters in de nacht van 16 oktober 2011, voorafgaand aan de wedstrijd NEC-Vitesse, een huismuur van Vitesse-speler Nicky Hofs om hem na een Cypriotisch avontuur van enkele seizoenen vast 'welkom terug te heten' in Nijmegen. Maar ook bij professionele damwedstrijden zijn streekderby's geen onbekend fenomeen, al ken ik geen damsupporters die daar vooraf net zo bezig mee zijn als voetbalsupporters. Maar ook het bloed van een damsupporter als ik ben gaat sneller stromen als zijn favoriete damclub DVSB een streekderby moet spelen. Dat spant dit jaar wel de kroon, want op 10 december 2011 stonden er voor DVSB liefst 2 streekderby's tegelijk op het landelijke damprogramma: hoe heeft de KNDB dit zo mooi kunnen inplannen ? Met wat kunst en vliegwerk pendelde ik heen en weer van de ene derby naar de andere.
Zowel voor DVSB-1, rode lantaarndrager van de hoofdklasse A als DVSB-2, één van de kampioenskandidaten in de 2e klasse C, stond een uitwedstrijd op het programma. DVSB-2 trad als nummer 3 aan tegen lijstaanvoerder en streekgenoot Boboli Bunschoten en DVSB-1 tegen de nummer voorlaatst van de hoofdklasse-A, streekgenoot ADG uit Amersfoort. Pikante details bij beide wedstrijden: zowel Boboli Bunschoten (Willem Bor) als ADG (Andrew Tjon O Ong) herbergt spelers die enkele seizoenen geleden met verve nog de eer van DVSB verdedigden op landelijk niveau. Ik besloot eerst de degradatiewedstrijd ADG-DVSB en daarna de kampioenswedstrijd Boboli Bunschoten - DVSB-2 te bezoeken.
Dus op naar 'het Klokhuis' in Amersfoort.
Daar werd buiten geschaakt, maar was binnen de damstrijd in alle hevigheid losgebrand. DVSB was in korte tijd al op een achterstand van 6-0 gezet. Jeugdspeler Alex Ketelaars had als eerste het onderspit moeten delven, terwijl ex-DVSB'er Andrew Tjon A Ong Jerrie den Os het dambos had ingestuurd. En invaller Evert van Grondelle was ook al gesneuveld op het dambord. Teleurgesteld droop ik af. Dat kon bijna niet meer goed komen.
Ik besloot mijn damheil te gaan zoeken in het vissersdorp Bunschoten, waar DVSB-2 zijn kampioenswedstrijd speelde tegen koploper Boboli Bunschoten. In het mooie denksportcentrum En Passant zou ik ongetwijfeld beter aan mijn damtrekken komen.
Maar dat had ik beter kunnen laten, want daar aangekomen kon ik mijn ogen niet geloven. Er dreigde een heuse oorwassing voor DVSB-2 en Boboli Bunschoten had het eerste wedstrijdpunt na enkele uren al binnen. Het stond liefst 10-0 voor de dammers uit het vissersdorp. De 5 DVSB'ers die in no-time van het bord waren geveegd Henk de Groot, Martin Veldhuizen, Adrie Butzelaar, Hans Loots en Ton van der Ploeg stonden bedremmeld en stilletjes naar het verdere wedstrijdverloop te kijken en ook dat zag er niet echt goed uit. Ik kon dit niet aanzien en maakte rechtsomkeer naar Het Klokhuis.
DVSB-1 leek zich in het Klokhuis door de zure appel heen te bijten en had de achterstand teruggebracht tot 6-4. Mijn damhart begon weer wat sneller te kloppen, dit ging misschien toch nog goed komen. Gerard van Mourik en Leo van der Laan waren mijn eerste damhelden van deze dag der streekdamderby's. Maar mijn dameuforie was slechts van korte duur. Dick Beking was tactisch zeer goed neergezet door teamcaptain Leo van der Laan en had op het onderste bord 'een mindere tegenstander' getroffen in Frits Stuger. Deze leverde hem echter een vervelende damstreek en had ADG op 8-4 gezet. Mijn teleurstelling daarover was zo groot, dat ik afdroop en nog eenmaal naar het vissersdorp reed. Hoe zou het bij die andere streekderby in Bunschoten zijn inmiddels?
Daar voltrok zich langzaam maar gestaag een damdrama . Boboli had de dambuit met 12-0 inmiddels al binnen, want ook de meestal zo fraai scorende Serf Klinkenberg had eraan moeten geloven. Gelukkig slaagde Cees Binnenkade er op bord in 1 de dameer voor DVSB-2 te redden, hij had 1 punt binnen gesleept op bord 1. En er volgde zelfs een tweede punt. Invaller Herman Peters was de tweede DVSB'er die niet ten onder ging. Maar winstpartijen zaten er vandaag niet in voor het arme 2e tiental uit Soest/Baarn. Nadat ook Dick Roelofs en Henk Vogelenzang De Jong ten onder waren gegaan zag ik door de kruitdampen een eindscore van 18-2 op het scorebord opdoemen. Daar kun je uiteraard niet mee thuiskomen, kampioensaspiraties weg en dus maar weer vol goede moed nog één keer naar het Klokhuis gereden.
Daar was de tussenstand van 8-4 voor ADG inmiddels ook opgelopen naar een teleurstellende eindresultaat (12-8), na overigens 4 keurige remises van Fred van Amersfoort, Robbert Sall, Erik Mayenburg en Jelmer Martens. Vooral die van Fred mocht er zijn begreep ik, want zijn tegenstander was van zeer zwaar kaliber. En ADG-Ridder Harry de Waard had tegen zijn oud leerling Robbert Sall alles uit de damkast moeten halen om er een punt uit te slepen. Maar het mocht helaas niet baten voor DVSB-1. Hiermee lijkt ook de degradatie van DVSB-1 uit de landelijke Hoofdklasse een feit volgens de kenners. Op één dag verloor DVSB 2 streekderby's en ook 2 damillusies, iets teveel voor een fanatieke supporter als ik ben van DVSB, voorlopig geen streekderby meer voor mij.
Damgroeten van Ben.