De bespiegelingen
van
Ben de Dammer.

Ik dam zelf niet,
maar volg wel veel damwedstrijden als toeschouwer.

Nu het damseizoen na een lange zomer weer van start is gegaan, ben ik uiteraard ook weer van de partij. Als volger van met name de thuiswedstrijden van mijn favoriete damvereniging DVSB was ik na de 1e competitieronde echter behoorlijk van slag.

Mijn verwachtingen waren voor die eerste ronde hoog gespannen maar het liep geheel anders. In de nationale competitie liep zowel DVSB-1 (tegen Ravenshorst Nijverdal) als DVSB-2 (tegen WSDV-2) op 18-09-2010 in hun Baarnse thuishaven tegen een nederlaag aan van 7-13. Op de website van de KNDB worden de uitslagen ook in doelpunten uitgedrukt en 7-13 wordt vertaald als 1-4. Dat was niet echt een prettige damstart.
Beide tientallen hebben zich inmiddels echter keurig hersteld met in de 2e en 3e ronde een overwinning van het eerste tegen Huizum (11-9) en een gelijk spel (10-10) tegen DIOS.
Het tweede van DVSB liet het stroeve begin zelfs volgen met 2 achtereenvolgende overwinningen op Zaanstreek-2 (12-8) en Kennemerland-2 (13-7).

Het 3e achttal van DVSB spant echter de kroon. Dit team leed op de avond van 04-10-2010 in zijn eerste provinciale (thuis)wedstrijd een desastreuze nederlaag van liefst 3-13 tegen het uit de hoofdklasse gedegradeerde DEZ Woerden.
In doelpunten uitgedrukt 1-8 of zo. Daar lustten de honden op dierendag uiteraard geen brood van. Zou dit achttal daar nog bovenop kunnen komen, vroeg ik mij af. Want zo'n klap, met zware uitwedstrijden tegen Loosdrecht en ADC voor de boeg, moet toch hard zijn aangekomen.
Maar net zoals bij de landelijke spelers van DVSB volgde ook bij de provinciale dammers van DVSB een wonderbaarlijk knap herstel.

DVSB
Schenkt
Zuivere
Koffie

Tot mijn opluchting behaalde DVSB-3 in Loosdrecht op 12-10-2010 namelijk een behoorlijk ruime overwinning van 6-10. Dat gaf mij als damburger weer wat moed.
Achteraf vermoed ik dat de dammers van DVSB-3 na de zeperd tegen DEZ Woerden óf een sportpsycholoog in de arm hebben genomen óf aan de dope zijn gegaan, want wat zich op dinsdagavond 19 oktober 2010 vervolgens in het verre Amerongen afspeelde, grenst aan het ongelooflijke. Vergelijkbaar met de inzinking en wederopstanding van ex-wielrenner en dopingdeskundige Floyd Landis in de Tour de France van 2006. De ene dag met 8 minuten achterstand op je concurrenten aan de meet arriveren en de volgende dag met zo'n 10 minuten voorsprong op de geletruidrager aankomen, dat was uiteraard geen zuivere koffie.

DVSB-3 zette medeconcurrent ADC binnen de kortste keren op een 0-8 achterstand door 4 vlotte en overtuigende overwinningen van Willem Bor, Hans Schuurman, Adrie Butzelaar en Bertus van Brummelen. En met een remise van Herman Peters was de buit na 5 van de 8 partijen met een ongekende voorsprong van 1-9 al binnen. Serf Klinkenberg deed er nog een schepje bovenop met een fraaie winstpartij (1-11) en daarna brachten Hans Vermeij en Jeffrey Verwoerd met 2 remises de ongelooflijke eindstand op het scorebord.
Nota bene 2 weken na dato met dezelfde cijfers van 3-13 waarmee ze eerder waren afgetroefd winnen van een gelijkwaardige concurrent, hoe is dat mogelijk vraagt Ben de Dammer zich af. Ook in de damsport kunnen kennelijk ongekende krachten worden opgeroepen om boven jezelf uit te stijgen.
Ik blijf u zeker op de hoogte houden van de verrichtingen van het wonderteam dat DVSB-3 voor mij nu al is.